Przygotowania do bootcampu – część 1

Za niecałe dwa miesiące spotkamy się na kolejnym bootcampie projektowym. Zanim to nastąpi przez następne 7 tygodni postaram się naprowadzić na sposób przygotowania się do szkolenia. Nawet jeżeli nie będziesz uczestniczył w bootcampie, to może to wspomóc Twoje przygotowania do egzaminu CCDE lub może przydać się po prostu na co dzień w projektowaniu sieci. Przejdziemy przez główne grupy tematyczne. Dzisiaj część 1 – warstwa 2 ISO/OSI.

Przy przygotowaniu do projektu i skojarzonego z tym zdobywania wiedzy dobrze jest zadawać sobie w miarę jak najwięcej pytań. Jeżeli mamy opowiedzieć w paru zdaniach na temat protokołu routingu, to zawsze coś się powie. Trudniej jest odpowiadać na pytania, a jeszcze trudniej dokonywać porównań. Zwłaszcza, że w opracowaniach technicznych porównania występują sporadycznie. Jak wybrać rozwiązanie jeżeli nie dokonuje się porównań? Chyba tylko na widzenie misia, czyli na “widzi mi się”.

Uwaga: wszelkie pytania bez odpowiedzi, nawet pozornie najprostsze przynosimy ze sobą na bootcamp! :)

W warstwie 2 ISO/OSI w tematyce Routing&Switching na poziomie CCNA/CCNP pierwszym protokołem, który przychodzi na myśl jest STP oraz jego odmiany. Pytanie, które warto sobie w takiej chwili zadać, to: “Po co mi las?” nawiązując do pytania pana reżysera w filmie “Nic śmiesznego”. Z pomocą przychodzi książka CCNP Switch – Official Certification Guide strona 131: “STP was developed to overcome the possibility of bridging loops so that redundant switches and switch paths could be used for their benefits”. Odpowiedź w tym przypadku wydaje się trywialna. Zadając sobie jednak takie samo pytanie wobec innych protokołów i rozwiązań np. MPLS odpowiedź może nie być wcale taka oczywista. Co ciekawe w zacytowanym zdaniu jest ważna wiadomość. Musimy mieć tak zbudowaną topologię, by były redundantne switche oraz ścieżki, aby przełączyć ruch. Nic prostszego? Już nie do końca. Co w przypadku awarii root-bridge’a? Czy można uniknąć przebudowy topologii spanning-tree? Z pomocą przychodzi wirtualizacja urządzeń i łączy. Przykłady to VSS, vPC, MC-LAG. Jakie są różnice między nimi, to kolejne pytanie, które warto sobie zadać.

Screen Shot 2016-08-27 at 1.11.48 AM

Mind mapa dla STP

Skoro głównym zadaniem STP jest zarządzanie topologią tak, aby unikać pętli, to istotnym czynnikiem jest współpraca z innymi urządzeniami oraz protokołami. Współpraca dotyczy nie tylko rodziny xSTP, ale w środowiskach operatorskich również styku z protokołami takimi jak np. G.8032, TRILL, czy VPLS. Co o tym decyduje? Choćby sposób przetwarzania BPDU oraz TCN w przypadku zmian topologii. Czy wiesz jakie są różnice?

Utrzymanie topologii bez pętli w świeci L2 nie jest łatwym zadaniem. Zadanie jeszcze bardziej się komplikuje, gdy trzeba zmigrować istniejącą topologię lub protokół. Czy można uniknąć przerwy w ruchu przy migracji z protokołu PVRST do MST? Od czego byś zaczął migrację? Pytania tego typu są jednymi z trudniejszych, gdyż nie ma do nich odpowiedzi w zasobach publicznych.

W załączeniu mind mapa dla protokołu STP, którą można się posłużyć przy poszukiwaniu zagadnień do przeczytania. Nie wyczerpuje ona wszystkich możliwości, ale jest wyjściowym zbiorem przed bootcampem.

Zadania:

  1. Jest sieć LAN złożona z 25 przełączników w architekturze dwuwarstwowej, 60 VLAN-ów + VTP, 500 użytkowników, brama na HSRP. Wskaż powody dlaczego lepiej wybrać PVRST, niż MST do sieci campusowej?
  2. Jaka może być maksymalna rozpiętość sieci STP?
  3. Czy można zmigrować PVRST do MST stosując metodę “ships in the night”? Dlaczego tak, dlaczego nie?
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail